O czym jest książka „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Dlaczego warto przeczytać książkę „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Jakie tematy są poruszone w „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Jaką refleksję wzbudza książka „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Gdzie szukać opisów kolejnych wartościowych książek?

Chcesz więcej recenzji? Wesprzyj Neony Szeptem!

O czym jest książka „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Książka, której właściwy tytuł to „Bezbronni dorośli w Kościele.  Dlaczego nie potrafimy przeciwstawić się krzywdzie” jest zapisem rozmowy Magdaleny Dobrzyniak z dominikaninem, o Tomaszem Francem OP.

Rozmawiają oni o zjawiskach występujących w Kościele tych pozytywnych, tych wymagających zmiany oraz tych które trzeba potępić. Pozwala to zrozumieć mechanizmy, które są w nas i sprawiają, że krzywdzimy, jesteśmy krzywdzeni lub pozwalamy krzywdzić innych.

Temat dotyczy bezbronnych dorosłych, gdyż o ile nasze społeczeństwo zaczyna dorastać do tego by zauważać krzywdę dzieci i zapobiegać jej, to nadal trudno uznać sytuację, w której skrzywdzony jest dorosły. Często się uważa, że skoro ktoś jest dorosły, to wiedział co robił, więc jest współwinny zaistniałej sytuacji. Tymczasem dziecięce traumy, zależność funkcjonalna lub służbowa, albo olbrzymi autorytet sprawcy mogą spowodować brak reakcji obronnej oraz wieloletnie milczenie.

Dlaczego warto przeczytać książkę „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Mam nadzieję, że po przeczytaniu tej książki, czytelnik będzie bardziej wrażliwy na cudzą krzywdę i zrozumie, że nie w każdej sytuacji dorosły może się skutecznie obronić lub skutecznie zgłosić krzywdę. Być może łatwiej będzie mu zauważyć i zareagować odpowiednio, gdy zauważy, że krzywda dzieje się w jego otoczeniu.

Jakie tematy są poruszone w „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Książka jest podzielona na osiem części, poruszających poszczególne tematy.

1. W poszukiwaniu mistrzów

Tu rozmowa dotyczy autorytetów duchowych, założycieli wspólnot, charyzmatycznych liderów, skutecznych i przedsiębiorczych działaczy, którzy czynią wiele dobra, tworzą wspaniałe dzieła, budują ogromne świątynie, pomagają potrzebującym, a jednocześnie ukrywają swoje drugie życie, w których są predatorami niszczącymi życie innych ludzi. Co więcej, ze względu na swoją pozycję i sławę wiedzą, że ofiara jest na przegranej pozycji, jeśli spróbuje się poskarżyć. Jest mała szansa na to, by ktoś jej uwierzył.

2. Warstwy cebuli

W tej części książki można zobaczyć jak skomplikowany może być wizerunek sprawcy, relacje między skrzywdzonym, a krzywdzicielem, oraz  jaki wpływ może mieć na ludzi nieodpowiednia formacja osób duchownych i konsekrowanych.

3. Oko w oko z krzywdzicielem.

W trzeciej części rozmowy pokazane są mechanizmy manipulacyjne, takie jak mieszanie forum internum z forum externum, totalitaryzm liderów oraz tworzenie patologicznej duchowości i wspólnot na niej opartych. Opisane mechanizmy mogą dają cenne informacje dla czytelnika by wiedział, kiedy powinna mu się „zapalić czerwona, ostrzegawcza lampka”. Wspomniano też o tym że warto pamiętać o prewencji i liderzy także powinni być komuś posłuszni.

4. Opatrywanie ran

Kolejny rozdział książki dotyczy osób skrzywdzonych. Mówi o tym, że często musza zbudować nową tożsamość. Że wielkim trudem jest zgłoszenie krzywdy, gdy im nikt nie wierzy i zderzają się z bezduszną machiną prawniczo-korporacyjną zamiast z Ewangelią. Czytelnik może się dowiedzieć jak wspierać osoby skrzywdzone, że potrzebują one czasu i ciszy, ale niektórzy też potrzebują opowiedzieć o swojej traumie i zostać wysłuchanym.

5. Władza, przemoc, duchowe kazirodztwo

Tomasz Franc, OP i Magdalena Dobrzyniak ukazują jak brak znajomości psychologii, ignorowanie potrzeby terapii i personalne deficyty mogą być początkiem spirali krzywd. Dużo rozmawiają o życiu sióstr zakonnych, gdzie na zewnątrz prezentowane jest idealne życie, a wewnątrz dzieją się tragedie. Poruszane są też zjawiska we wspólnotach świeckich. Patologia dzieje się, gdy śluby posłuszeństwa i ubóstwa mogą być używane do przemocy psychicznej i ekonomicznej, a władza religijna lub kierownictwo duchowe do przemocy seksualnej.

6. Wiosna Kościoła czy toksyczny wpływ grupy?

Kolejny rozdział dotyczy niezdrowej religijności człowieka, który szuka dużych wrażeń ciągle jeżdżąc na pielgrzymki, rekolekcje i wydarzenia na stadionie oraz niepożądanych zachowań lub nabożeństw we wspólnotach, gdzie ludzie mają spektakularne reakcje, albo modlący się ma „bezpośredni przekaz” od Ducha Świętego.

7. Samotność egzorcysty.

Przedostatni fragment dotyczy egzorcyzmów. Z jednej strony jest to ważna posługa, z drugiej strony nie może ona zastępować profesjonalnego leczenia psychiatrycznego. Dlatego jest tak ważne rozeznanie czy dana osoba ma problem duchowy czy psychiczny. Często „pacjenci” nie czuliby się stygmatyzowani w społeczeństwie, gdyby przyczyną ich problemów był diabeł a nie choroba psychiczna. Jest mowa o tym co Episkopat ustanowił w sprawie tego jak mają wyglądać egzorcyzmy i kto jest do nich wyznaczony.

8. Kogo chronią przełożeni?

Ostatnia część książki dotyczy (braku) reakcji przełożonych i hierarchii Kościelnej na zgłoszenia krzywdy. Często bezduszne potraktowanie osoby skrzywdzonej powoduje jej retraumatyzację.
Rozmówcy wskazują na to jak ważna jest prewencja nadużyć i że warto byłoby wprowadzić superwizję wspólnot oraz liderów duchowych.

Jaką refleksję wzbudza książka „Bezbronni dorośli w Kościele”?

Każdy z nas, jeśli nie jest odpowiednio świadomy, może krzywdzić lub być skrzywdzonym. Warto pogłębiać swoją wiedzę ogólną, religijną, psychologiczną i pracować nad wrażliwością by zauważać niepokojące sygnały i je zgłaszać do przełożonych.

Gdzie szukać opisów kolejnych wartościowych książek?

Znajdź więcej recenzji na podstronie o książkach. Z czasem pojawi się tam jeszcze więcej opisów wartościowych książek.

Chcesz więcej recenzji? Wesprzyj Neony Szeptem!

Zostań Patronem – Zapraszam na Patronite!